Sevastopol

Witte stad met
bijzondere status
aan de kust op het
schiereiland
Krim en Zwarte Zee Riviera
De Zwarte Zeekust, en dus
ook de Krim, werd al in de oudheid verkend door de Grieken.
Vlakbij de plaats waar nu Sevastopol ligt, hebben de Doriërs uit
Heraclea Pontica Heraclea al in de vijfde eeuw voor Christus de
plaats Chersonesus gesticht.
In 1783 werd de huidige stad officieel gesticht toen
Rusland de Krim annexeerde. In Sevastopol (De Russische B is een
Latijnse V) werd al snel een marinebasis gebouwd. In de Krimoorlog werd Sevastopol langdurig belegerd door Frankrijk,
Engeland, Italië en Turkije. Uiteindelijk viel de stad in
september 1855 maar werd met heldenmoed weer bevrijd in 1856
In de Tweede Wereldoorlog werd de stad gedurende
tweehonderd vijftig dagen belegerd door de Duitsers, die er
echter pas in slaagden om de stad in te nemen toen deze
volledig in puin lag; slechts negen gebouwen waren nog
intact. In mei 1944 werd de stad weer heroverd door het Rode
Leger. Voor de heldhaftige verdediging heeft de stad de
status van heldenstad van de Sovjet-Unie gekregen, een
status die slechts aan dertien plaatsen is toegekend.
In 1954 werd het schiereiland de Krim toegevoegd aan de Russische
deelrepubliek Oekraïense
deelrepubliek. Dit gebeurde door een uitspraak
van Chroesjtsjov (Oekraïner van geboorte) tijdens een banket
in Lviv. Van deze gebeurtenis zijn echter nooit een
officiële
documenten opgemaakt en vanwege de speciale status van
Sevastopol, behoorde de stad niet tot deze zwaar betwiste uitspraak. Wegens
de aanwezigheid van de marinebasis werd Sevastopol in een
aparte administratieve eenheid ingedeeld, los van de Krim en
staat de stad formeel nog steeds onder rechtstreeks gezag
van Kiev en Moskou en heeft niets van doen met de hoofdstad
van de Krim, Simferopol.
Na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie hebben de pogingen van
Oekraïne de Zwarte Zeevloot van de oud Sovjet-Unie (SSSR) tot
Oekraïens eigendom te verklaren tot spanningen geleid tussen
Rusland en Oekraïne (overigens had Rusland datzelfde gedaan ten
opzichte van de delen van de oud Sovjetvloot die op het
Russische grondgebied gestationeerd waren en Oekraïne voelde
zich dan ook vrij naar het Russische voorbeeld te handelen. Ook
hebben de status
aparte van Sevastopol en de historische
sentimenten die veel Russen koesteren jegens de stad erbij een
grote rol gespeeld. Nadat de Krim in 1991 door de bevolking werd
uitgeroepen tot Autonome Republiek Krim en deze onafhankelijke
staat hardhandig door Oekraïne in 1992 tot de orde werd geroepen, werd in het Russische parlement, de Doema, zelfs een wet
aangenomen waarin Sevastopol tot deel van het Russische
grondgebied werd verklaard en heeft daarmee de spanningen laten
oplopen. Deze situatie werd opgelost in 1997 toen werd besloten
tot de opdeling van de Zwarte Zeevloot in het Oekraïense en het
Russische deel. De Russen mogen tot 2017 een marinebasis in de
stad huren. Daarmee schijnt Rusland te hebben toegegeven dat het
Sevastopol voorlopig als Oekraïens grondgebied beschouwt. Indien
echter de huur wordt opgezegd of verlenging van dit huurcontract
niet mogelijk blijkt te zijn, zal Sevastopol automatisch weer een
twistpunt worden en aan Rusland toegevoegd. De Bevolking van
Sevastopol is in bovenstaande nooit geraadpleegd. 99,8% van de
inwoners spreekt Russisch en voelt zich ook Russisch.
Wanneer men hen naar
de nationaliteit vraagt, is het antwoord altijd trots en oprecht
"Russisch" en dit terwijl bijna iedereen in 1996 verplicht een
Oekraïens paspoort ontvangen heeft. Dit blijkt al uit
het feit dat het Moskouse Nieuwjaar om 23.00 uur groter wordt
gevierd als het Oekraïense om 24.00 uur.
Zie wat 1 van onze studentes over onze
privécursus en belevenissen tijdens haar verblijf in
Sevastopol schreef
klik hier
Dear Tonya and Robin,
I like to thank you very much for the service you rendered.
The apartment was very good, just like the teacher and
lessons you arranged for me. Sevastopol and the surrounding
area is very interesting. I had a very good and pleasant
stay. I hope to come back and visit Sebastopol once more in
a few years. Thank you and all the best. Rob Janssen